Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14534 K.2023/1206

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, yürütülen soruşturma neticesinde, 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2013/227 Esas, 2014/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında Bahis ve Şans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanun'a (7258 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 6495 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile değişik 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca netice 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.03.2018 tarihli ve 2016/2030 Esas, 2018/2247 Karar sayılı kararı ile İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli kararı, eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle bozulmuştur.

4.İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/265 Esas, 2019/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 6495 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile değişik 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca netice 1 yıl 8 ay hapis ve 10 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2020/287 Esas, 2020/7051 Karar sayılı kararı ile İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli kararı, zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi nedeniyle bozulmuştur.

6.İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2020/238 Esas, 2021/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 6495 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile değişik 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca netice 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, hakkında fazla cezaya hükmedildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İhbar ve kolluk görevlileri tarafından gerçekleştirilen araştırma üzerine, sanığın işlettiği, işlem sırasında şahısların bahis oynadığı gözlemlenen iş yerinde, Cumhuriyet savcısının yazılı emrine istinaden yapılan aramada, bilgisayar sabit diski, termal yazıcı ile o esnada iş yerinde bulunan müşteriden elde edilen bir oynanmış kupon muhafaza altına alınmıştır.

2.Sanık 18.03.2014 tarihli celsede alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul ederek iş yerinde bahis oynattığını belirtmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 01.03.2018 tarihli bozma kararı üzerine, sanığın iş yerinde ele geçirilen bilgisayar sabit diski üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapora göre, çeşitli bahis sitelerine erişim sağlandığı belirlenmiş, ancak bu sitelerin menşei hakkında bir bulguya ulaşılamadığı anlaşılmıştır.

4.Sanık hakkında, 15.03.2013 tarihinde işlenen aynı neviden suç nedeniyle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2013 tarihli iddianamesiyle 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli ve 2013/391 Esas, 2014/327 Karar sayılı kararı ile netice hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 02.03.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanığın iş yerinden elde edilen bilgisayar sabit diskinin delil olarak saklanması gerekirken müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2020/238 Esas, 2021/419 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin madde çıkartılıp, yerine "Suçta kullanılan adli emanetin 2013/12055 suç eşyası defter numarasında kayıtlı 1 adet Harddisk'in DELİL OLARAK SAKLANMASINA, emanetin aynı sırasında kayıtlı 1 adet yazıcının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği MÜSADERESİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,