Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14905 K.2023/612

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2014/102 Esas, 2014/366 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca teşdiden 2 yıl 11 ay hapis ve 150 gün karşılığı 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Bu karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile kaçakçılık suçları için değer azlığı ve kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık kurumları kabul edilmiştir. Dairenin 05.10.2021 tarihli ve 2021/8798 Esas, 2021/11781 Karar sayılı ilamı ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde İslahiye Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/1216 Esas, 2022/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren alt sınırdan 2 yıl 6 ay hapis ve 2 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 54 ncü maddenin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; 1.Son celse öncesi mesleki mazeret sunduğu halde bu konuda herhangi bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlandığı'na,

2.Eksik araştırma ve inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verildiği'ne

3.Sanığın suç işleme amacı, kastı bulunmadığından beraati gerektiği'ne,

4.Suçta kullanılan aracın müsaderesinin hukuka aykırı olduğu'na

5.Re'sen tespit edilecek diğer hukuka aykırılıklar'a İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.02.2014 günü önleme araması kararına istinaden İslahiye'de oluşturulan uygulama noktasında sanık ...'un sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı kamyonette zula olabileceğinden şüphe edilmiş, gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı ile aracın kapalı kasa kısmına sonradan yapılan bölmede 8358 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... Coşgun soruşturmada, bozma öncesi ve sonrası kovuşturmada verdiği savunmalarında; aracı olay tarihinden önce haricen satın aldığını, devrini alamadığını, araca sonradan yapılan bölmeleri kendisinin yaptırdığını, kaçak sigaraları tanımadığı kişilerden satmak amacıyla aldığını beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında sanığa gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı ihtaratı yapılmamıştır.

4.Bozma sonrası yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada ''sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağı'' ihtar edilmiş. Sanık duruşmadaki beyanında maddi gücü olmadığı için ödeyemeyeceğini belirtmiştir.

5.Malen sorumlu ... kovuşturma aşamasında, bozma öncesi ve sonrası verdiği ifadelerinde; olayda kullanılan aracı suç tarihinden önce sanık ...'a haricen sattığını beyan edip, araç zilyetliğinin sanığa devredildiğini gösterir adli yazılı satış sözlemesi ibraz etmiştir.

6.Sanık müdafii 09.03.2022 tarihli dilekçesi ile mesleki mazeret bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

1.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık müdafinin, UYAP üzerinden gönderdiği 09.03.2022 tarihli elektronik imzalı mazeret dilekçesi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hüküm kurulması 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesine hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca teşdit uygulanması gerekirken temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmadan belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık savunması, malen sorumlunun beyanları ve tüm dosya kapsamından, kaçak eşya naklinde kullanılan ... plakalı aracın haricen sanık tarafından satın alıması, aracın gerçek sahibin sanık olması, ele geçen kaçak eşyanın nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturması ve nakil aracının suç tarihindeki bilinen değeri ile kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri dikkate alındığında araç müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmaması karşısında nakil aracının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca müsaderesi gerekirken uygulama fıkrasının yanlış gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/1216 Esas, 2012/383 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesi son fıkrası uyarınca sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,