Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16708 K.2024/6357

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Habur Gümrük Sahasında yapılan kontrolde sanığın sevk ve idaresindeki araçtan gizlenmiş şekilde 1 litrelik şişede 48 adet gümrük kaçağı alkollü içki ele geçirimiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, kaçak içkileri kendi kullanımı için Irak ülkesinden aldığını, ticari amacının olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değer olan 4.376,62 TL'nin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanığa ait ticari miktar ve mahiyette kaçak eşyanın ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; 1.Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması durumunda, vergiler dahil cezasız kurum zararı olan 2.936,62 TL'yi ödemesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6. maddesindeki koşulların da varlığı halinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılabileceği kararı verileceği, sanığın kurum zararı olan 2.936,62 TL'yi 18.06.2014 tarihinde Mardin Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğüne ödediğinin anlaşılması karşısında, sanığın kurum zararını gidermemesi sebebiyle yasal şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı şeklinde yerinde görülmeyen gerekçe ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3/1, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu nazara alınarak,

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/1, 3/10, 3/23 ve 5/2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR