Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16789 K.2024/11724

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında izin tecavüzü suçuna ilişkin suç tarihlerinin 15.11.2013-21.12.2013 yerine 15.11.2013 olarak gösterilmesi, firar suçuna ilişkin suç tarihlerinin ise gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; sanık hakkında kurulan hükümde, hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, karar yerinde uygulama yeri bulunmayan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun Ek madde 8/1. maddesinin gösterilmesi; kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/1-a maddesi yerine aynı Kanun'un 50. maddesinin gösterilmesi,

hapisten çevrili adli para cezalarının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52/2. madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması;

hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayılarının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine aykırı davranılması ve (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 13.04.2016 tarihli, 2016/246 Esas ve 2016/266 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde (Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18.09.2015 tarihli, 2014/838 Esas ve 2015/1237 Karar sayılı kararında taksit sayısı 24 olarak tayin edilmesine rağmen bozma sonrası taksit sayısının 20 olarak belirlenmesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de,

bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının A bendinin üç numaralı paragrafı ile B bendinin üç numaralı paragrafının çıkarılarak yerlerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine.