Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16911 K.2023/3607

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 12.11.2010 - 03.01.2011

TEMYİZ EDENLER

Şikâyetçi vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İdil Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2019/119 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin suçtan doğrudan zarar görmediği, temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İdil Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/119 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci, 62 nci maddesinin birinci fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın anılan Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikayetçi vekilinin temyiz isteği, sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca artırım yapılmamasına, kaçak eşyanın naklinde kullanılan aracın müsaderesine yer olmadığına ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini müteakip ayrıntılı temyiz dilekçesinin verileceği belirtilmiş, ancak gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede

Sanığın 12.11.2010 - 03.01.2011 tarihlerinde suça konu gümrük kaçağı sigaraları ticari amaçla bulundurduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı cihetle eylemlerine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun ... olduğu, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyiz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının da olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede

1.Sanığın yargılama konusu; 12.11.2010- 03.01.2011 tarihlerinde ticari miktarda sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen eylemi için, 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 12.11.2010- 03.01.2011 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Suça konu eşya bandrolsüz, kaçak sigaradır. Dava zamanaşımına uğrasa bile, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekmiştir.

4.Suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen nakil aracının müsaderesi mahkûmiyet hükmünün bir sonucudur. Dava zamanaşımı süresi içerisinde sanığın mahkûmiyetine karar

verilememesi karşısında nakil aracının müsaderesi mümkün görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İdil Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/119 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İdil Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2019/119 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle DÜŞMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, nakil vasıtası olan 21 TB 970 plakalı aracın üzerindeki şerh kaldırılarak hak sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.