Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/17665 K.2023/2708

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak

sigaraların ve nakil aracının 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

2.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/329 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2020 tarihli ve 7-2016/330846 sayılı yazısı ile,

7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeni ile dava dosyası mahkemesine iade edilmiştir.

3.Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/381 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereğince kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan red ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; hükmedilen cezanın fazla olmasına, sanık aleyhine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğine, nakil aracının müsaderesinin Kanun'a aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanığın sürücüsü olduğu araçta önleme araması kararı uyarınca yapılan aramada 5000 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, sigaraları satmak için aldığını, ticari amacı olduğunu beyan etmiş, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeyecek maddi durumunun olmadığını belirtmiştir.

3.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

4.Nakil aracının sanığın annesi ... adına tescilli, 1998 model Renault marka otomobil olduğu, malen sorumlunun aracın oğlu olan sanık tarafından kullanıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır. Sanık da savunmasında yeşil kartı bulunması sebebiyle aracı annesinin üzerine tescil ettirdiğini, fiilen kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Gıyabi kararın Gümrük İdaresine tebliğine ilişkin evrak üzerinde 03.02.2021 tarihi yazmakta ise de; dosya gönderme formunda tebliğ tarihinin 03.03.2021 olarak yazılması, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde yapılan kontrolde tebligat evrakının düzenlenme tarihinin 15.02.2021 olması, evrakın düzenlenme tarihinden önce tebliği mümkün olmadığından gerekçeli kararın tebliğ tarihinin dosya gönderme formunda yazılı olduğu şekilde 03.03.2021 olduğu kabul edilmiş, kararın 08.03.2021 tarihinde temyiz edildiği görülmekle temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından Tebliğname'de yer alan red görüşüne iştirak edilmemiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; "sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması" ve (b) bendinde; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" koşulları getirilmiş olmakla, sabıkasız olan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi müessesesine objektif koşullar yönünden engel halinin bulunmaması ve dosyaya yansıyan olumsuz bir kişiliği tespit edilememesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Olay ve Olgular başlığı altında 4 numaralı bentte açıklandığı şekilde nakil aracının sanığa ait olduğu anlaşıldığından, müsadere kararına ilişkin mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muradiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/381 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,