Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2177 K.2022/4267

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2019 tarihli ve 2017/454 esas, 2019/153 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır ceza Mahkemesinin 18/03/2020 tarihli ve 2020/372 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14.12.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-156191 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2019 tarihli kararıyla, sanığın 18/12/2012 tarihli eylemine ilişkin 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yanında, birleşen aynı mahkemenin 2017/485 esas, 2018/416 sayılı dosyasına konu 07/12/2012 tarihli 4733 sayılı Kanun'a muhalefet eylemine ilişkin de temyiz kanun yolu açık olmak üzere 5 ay hapis ve 1540 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine hükmedildildiği, anılan hükmün temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarihli ve 2020/2025 esas, 2020/12791 karar sayılı ilamı ile sanığın 07/12/2012 ve 08/12/2012 tarihli eylemlerinin Mahkemece zincirleme suç olarak kabul edilmesine rağmen her iki eylem için ayrı ayrı cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulduğu nazara alındığında;

Somut olayda, sanığın 18/12/2012 tarihli 4733 sayılı Kanun'a muhalefet eylemi nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2013 tarihli ve 2013/280 soruşturma, 2013/205 esas, 2013/70 sayılı iddianamesi ile ... Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu davasının açıldığı, 07/12/2012 tarihli eylemi nedeniyle ise ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2012 tarihli ve 2012/6833 soruşturma, 2012/2484 esas, 2012/1000 sayılı iddianamesi ile ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/485 esasına kayden kamu davasının açılıp, incelemeye konu dosya ile birleştirildiği, yapılan yargılama sonunda da Mahkemece sanığın her iki eylemi aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlediği kanaatine varıldığı gerekçesine yer verildiği cihetle her iki eylem için tek bir ceza belirlenip, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, sanığın 07/12/2012 tarihli eylemi nedeniyle mahkumiyetine ve cezasının ertelenmesine hükmedildiği halde,

18/12/2012 tarihli eylemi nedeniyle belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince artırım da yapılmak suretiyle sanığın bir kez daha mahkumiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;