Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/259 K.2025/14432

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan ... İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 50/1-a bendi uyarınca adlî para cezasına çevrildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümleri, adlî para cezaları için uygulanması mümkün olmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2.Eşyanın müsaderesi sırasında delâlet maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.