Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3138 K.2024/3829

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etmiştir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, Suriye sınır hattı sınır taşları arasında sanığın beraberindeki 4 adet otomatik av tüfeği, temizleme ve namlu uzatma aparatları ile yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında; tüfekleri borcuna karşılık arkadaşından aldığını, tüfekleri sınırdan geçirenin arkadaşı olduğunu beyan ederek atılı suçu kabul etmemiştir.

Dosyada mevcut KEMT varakasındaki gümrüklenmiş değerin pek hafif kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmamış ise de sanığın ihtar edilen tutarı ödeme gücü bulunmadığını beyan etmesi nedeniyle Tebliğname'de yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Takdiri indirim uygulaması sırasında ilgili Kanun maddesinin fıkrasının gösterilmemesi ve eşyanın müsaderesi sırasında uygulanan maddenin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR