Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4230 K.2024/4388

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, arama kararının usule aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın verilen cezadan dolayı mağdur olduğuna, duruşma açılarak yapılacak yargılamada usul ve kanuna aykırı olan hükmün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Dosya kapsamı ve olay tutanağına göre, 03.10.2012 günü kolluk görevlileri tarafından sanık ...'nin sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı araçta Silvan Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/386 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada toplam 3262 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda sigaraların soy ismini bilmediği Hüseyin isimli şahsa ait olduğunu, aracı yüklenmiş bir şekilde teslim aldığını, araçta sigara olduğunu bilmediğini, kendisine çay olduğunun söylendiğini, çayı taşıması karşılığında 350,00 TL aldığını beyan etmiştir.

3.Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının ihtar edildiği ve sanığın ödeme imkanın bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Olay tutanağı, sanığın savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

6.Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2021 tarihli ve 2020/315 Esas, 2021/1053 Karar sayılı kararında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmekle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (6) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından "ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine" kısmının çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.