Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/5883 K.2025/15166

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Suça konu kaçak akaryakıtın tamamının müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.İadesine karar verilen suçta kullanılan nakil aracı üzerindeki tedbir şerhinin hükmün kesinleşmesini müteakip kaldırılarak sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "araç üzerindeki şerhin hükümle beraber kaldırılmasına" karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmek suretiyle giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince;

1.Hükmün kaçak akaryakıtın müsaderesine ilişkin (13) numaralı fıkrasından "imha edilen kısım yönünden tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına, numune alınan marker seviyesi geçersiz akaryakıtın ise" ifadesinin çıkartılması,