Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/6747 K.2025/2648

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi kapsamındaki eylemlerinde ele geçen eşyalar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarında suça konu eşyaların gümrüklenmiş değerleri Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre ayrı ayrı "hafif" değer kapsamında bulunduğu halde, Mahkemece "normal" değer olarak kabul edilerek fazla ceza tayin edilmesi,

2.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'un (5607 sayılı Kanun) 5/2 . maddesi uyarınca, sanığın kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık müessesesinden yararlanabilmesi için mahkemece sanığa, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamındaki eylemlerinde ele geçen eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin toplamının iki katı kadar tutarı ödemesi hususunda ihtarat yapılması ve ödeme yapması halinde, soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca daha önce sanığa bu hususta ihtarat yapılmamış olduğu da gözetilerek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.