Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/7446 K.2022/18029

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

Kabule göre;

1-Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 09.12.2020 tarih ve 2019/19134 Esas, 2020/18539 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen mahkemenin 23.12.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanık hakkında 5607 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten sonra CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek, sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve uygulama maddesi olarak CMK'nun 307/5. maddesinin de gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Kaçak olduğu anlaşılan sigaraların imha edilip edilmediklerine bakılmaksızın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişiklik de dikkate alınmak suretiyle TCK'nin 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,