Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1023 K.2024/2197

Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER

Her iki suçtan ayrı ayrı mahkûmiyet ve kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Sanık ...'un, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü

maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ............, Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden Hükmolunan cezaların nevi ve miktarına göre sanıklar ..., ... ve ...'un müşterek müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre; atılı kaçakçılık eyleminin bireysel kaçakçılık kapsamında, atılı sahtecilik eyleminin ise resmî belgede sahtecilik kapsamında bulunduğu belirlenmekle;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve .....'nun yargılama konusu kaçakçılık eylemleri için suç tarihinde yürürlükte bulunan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, yargılama konusu resmî belgede sahtecilik eylemleri için ise 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR