Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11053 K.2025/15820

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 65... plaka sayılı nakil aracının müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas alınan Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/201 Esas, 2014/429 Karar sayılı dosyası ile ilgili olarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede; hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda yapılan değişiklikler kapsamında dosyanın uyarlama yargılaması için yeniden ele alındığı ve mahkemenin 29.09.2020 tarihli ve 2020/272 Esas,

2020/206 Karar sayılı ek kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan tayin olunan 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu karara karşı yapılan itirazın Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2021 tarihli ve 2021/51 Değişik İş sayılı kararı ile reddedilerek kararın kesinleşmiş olduğu, buna göre de ilâmın tekerrüre esas olmaya devam ettiği anlaşılmakla.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ...

İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

1.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 2.Yargıtay bozma ilâmının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragraftan ''hükmolunan cezanın'' ibaresinin çıkarılması ile yerine gelmek üzere hükme ''hükmolunan hapis cezasının'' ibaresinin eklenmesi,