Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1172 K.2025/14334

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1-Temel cezanın belirlenmesi sırasında delalet maddesinin gösterilmemesi, nakil aracının müsaderesine ilişkin bentte ise uygulanan maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Dava konusu kaçak sigara olduğu halde, müsadereye ilişkin bentte hayvanların tasfiye bedelinin irad kaydına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de; bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün temel cezasının belirlenmesine ilişkin bendinde "3/5" ibaresinden önce gelmek üzere "3/18. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi, nakil aracının müsaderesine ilişkin bendinden "54" ibaresinin çıkartılarak yerine "54/1" ibaresinin eklenmesi,