Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11797 K.2024/1068

İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararının usule, yasaya ve hakkaniyete aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde kolluk görevlilerince sanık ...'in sevk ve idaresinde olan ... plaka sayılı kamyonda önleme araması kararı ile yapılan usulüne uygun aramada; aracın kasa kısmında her biri 18 kg gelen 260 adet koli içerisinde toplam 4680 kg. et ele geçirilmiştir Sanık ...'in savunmalarında yükün sahibinin ... olduğunu söylemesi üzerine sanık ... hakkında suç duyurusu üzerine sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle ayrı ayrı kamu davası açılmış ve dosyalar birleştirilmiştir.

Sanık ...'in diğer sanık ...'ye ait faturası olduğunu söylediği yükü taşıdığını beyan ettiği; diğer sanık ...'nin ise aşamalardaki savunmalarında; dava konusu etlerin Zeki'ye ait olup taşıması için ücret karşılığı yardım ettiğini beyan ederek atılı kaçakçılık suçunu inkar ettikleri belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanıkların atılı suçları işlemediklerine ilişkin savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilerek suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanıkların mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'in istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ele geçen etlerin yurda kaçak olarak girdiğine dair yeterli delil olmadığı, menşei şehadetnamesinin, sağlık raporunun ve dezenfeksiyon belgesinin olmayışının da tek başına bu etlerin gümrük kaçağı eşya olduğuna dair delil olarak kabul edilemeyeceği şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanıklar ... ve ...'nin beraatine karar verilmiştir.

Sanıklardan ele geçen etlere ait dosyada bulunan 18.11.2015 tarihli bilirkişi raporu ve 16.11.2015 tarihli Yüksekova Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünün raporuna göre etlerin üretim ve son kullanma tarihlerinin bulunmadığı, lop et olduğu, koliler üzerinde gıda maddesinin adı ve üretici firmanın adı, adresi ve üretildiği yer, parti numarası ve/veya seri numarası, üretim izin tarihi ve sicil numarası yazılı olmadığı, Türk Gıda Kodeksi mevzuatına uygun soğuk hava depolu araçlarda taşınmadığı ve soğuk zincirinin kırılmış olduğu,

etlerin kokuştuğu, renginin bozulduğu tespit edildiğinden insan sağlığı açısından tüketilmesinin çok sakıncalı ve tehlikeli olduğu, imha edilmesi gerektiği ancak yurda kaçak olarak girdiğine dair tespitin bulunmaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ...

İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ...

İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi. Bikirli (K.K.D.) KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE Sanıklar ... ve ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına” ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki.

Bölge Adliye Mahkemelerince verilip temyiz edilen kararlarla ilgili temyiz incelemesi yapan Yargıtay Ceza Dairelerinin verebilecekleri kararlar 5271 sayılı CMK.nun 302 ve 303. maddelerinde gösterilmiştir. Kanunun 302. maddesinde “temyiz isteminin esastan reddi” ile “bozma”, 303. maddesinde ise “hukuka aykırılığın düzeltilmesi” verilebilecek kararlar olarak sayılmıştır. Bu iki maddede de “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması” diye bir tabir kullanılmamıştır.

Kaldı ki 5271 sayılı CMK.ndaki temyiz incelemesi mantığına da “onama” tabiri uygun değildir. CMK.nda kural olarak temyiz nedenleriyle bağlılık esastır. CMK.nun 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık halleri dışında, yine Kanunun 301. maddesi uyarınca Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlarda temyiz incelemesi yapabilecektir.

Temyize tabi kararda, hukuka kesin aykırılık dışında temyiz başvurusunda belirtilmeyen aykırılıklar olsa bile bozmaya konu edilemeyeceğinden, Kanun Koyucu bilinçli olarak denetime tabi “kararın onanması” tabirine de yer vermemiştir. Bu anlatılanlar nedeniyle “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ” yerine “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASI” yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 06.02.2024