Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12376 K.2025/6355

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Dosyada tek sanık olduğu halde hükmün 7, 8, 9 ve 10. bentlerinde "sanıklar" denilerek hükümde karışıklığa neden olunması ile hükmün 14. bendinde vekâlet ücretinin "sanıktan alınarak katılan ... İdaresine verilmesine" şeklinde hüküm kurulması gerekirken "sanıklardan" alınmasına karar verilmesi ve yargılama gideri olarak bozma ilamı öncesi yapılan yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına, bozma ilamı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün 7. bendinde yer alan "Sanıklar" ibaresinin çıkarılarak yerine "Sanık" ibaresinin eklenmesi, hükmün 8., 9. ve 10. bentlerinde yer alan "Sanıklara" ibaresinin çıkarılarak yerlerine "Sanığa" ibaresinin eklenmesi,