Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1329 K.2024/11773

Zincirleme suça esas alınan 20.11.2013 tarihli eylemin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kalması karşısında, bu eylem yönünden suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresinin davadan haberdar edilmeksizin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dava konusu olaylarda ele geçen gümrük kaçağı sigaraların Daire uygulamalarımıza göre ticari miktarda olması, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılmış olması karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1. Suç tarihleri, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyaların niteliğine göre; sanığın 09.03.2013 ve 13.03.2013 tarihli eylemlerinin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8/4. maddesi kapsamında, zincirleme suça esas alınarak mahsuba konu edilen 20.11.2013 tarihli eylemin ise.

5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, buna göre zincirleme suçun, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamında bulunduğu, suçun işlendiği en son eylem itibarı ile suçun 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi delaletiyle 3/5, 3/10. maddeleri kapsamında olduğu,

7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale gelmesi nedeniyle de, sanığa usulünce etkin pişmanlık ihtaratında bulunduktan sonra suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun etkin pişmanlık ödemesi olması halinde, 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanun'lar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi delaletiyle 3/5, 3/10,

3/23. maddeleri ve aynı Kanun'un 5/2. maddesinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde uygulama yeri bulunmayan 4733 sayılı Kanun hükümleri uyarınca hüküm tesisi,

2. Sanık hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2014/139 Esas, 2016/492 Karar sayılı ilamıyla verilen 3 yıl 9 ay hapis ve 50.400 TL adli para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu hapis cezasının netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 5 ay hapis ve 840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.