Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13769 K.2024/1717

Sanık hakkında Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2013 tarihli ve 2011/161 Esas, 2013/160 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57852 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57852 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2013 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve sanığın 1 yıl 8 ay denetime tabî tutulmasına karar verilmesine rağmen, Mahkemesince sehven sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabî tutulmasına karar verildiği kabul edilerek, sanığın talebi üzerine,

karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABÛLÜNE,

2.Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2011/161 Esas, 2013/160 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,