Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14336 K.2025/8993

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde sanık müdafiin 20.05.2021 tarihli temyiz isteminin süresinden sonra olduğu gerekçesiyle reddine yönelik görüş bildirilmiş ise de sanığın öğrenme üzerine 12.06.2019 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiin 20.05.2021 tarihli dilekçesinin ek temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamedeki bu yönden temyiz isteminin reddine yönelik isteme iştirak edilmemiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında muhkûmiyet kararının verildiği 25.02.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.