Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14576 K.2023/11252

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan müsadere hükmünün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/1068 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/5991 Esas, 2022/17319 Karar sayılı ilâmıyla; 26.05.2016 tarihli hükmün onanmasına karar verilmiştir. 3.Katılan vekilinin talebi üzerine Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/190 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak işgal edilen alandaki zaytin ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, iddianamede müsadere talebi olmadığı halde müsadere kararı verildiğine ve ek savunma hakkı tanınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde orman alanında zeytin ağaçları olduğu tespit edilmiştir. 2.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde suça konu 1088 m2lik alan 27 adet zeytin ağacı olduğu tespit edilmiştir.

IV.GEREKÇE

1.İşgal edilen alandaki zeytin ağaçlarının müsaderesi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, suç tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zeytin ağaçlarının müsaderesine ilişkin hükümde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, işgal edilen alandaki 27 adet zeytin ağacının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V.KARAR