Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15121 K.2023/10940

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/2906 Karar sayılı ek kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı,

dosya içeriğine göre, Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2019/443 Esas, 2019/690 Karar sayılı kararı ile verilen beraat hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2020/4481 Esas, 2021/3549 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın ilk derece mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verildiği,

anılan karar sonrasında yapılan yargılama uyarınca, Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/491 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tekrar beraat kararı verildiği ve bu kararında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/2906 Karar sayılı kararı bozulmasına karar verildiği, bu karara yönelik temyiz talebinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/2906 Karar sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmakla;

22.09.2021 tarihli karardan sonra ilk derece mahkemesince yeniden verilen karara hukuken geçerlilik tanınması mümkün görülmediğinden, Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/491 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararının, bu karar yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/2906 Karar kararı ile bu kararın temyizi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/2906 Karar sayılı ek kararının değerlendirme dışı bırakılarak,

temyizen incelenmesi gereken kararın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2020/4481 Esas, 2021/3549 Karar sayılı kararı olması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede. İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden bozma kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.