Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15129 K.2025/6180

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2019/137 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararı ile sanığın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 30/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/2372 Esas, 2022/2657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kullanıcısı olduğu facebook hesabında katılana ait tescilli marka ve logoyu taşıyan ürünlerin satışa arz edildiğinin tespit edildiğine, yapılan araştırmalar neticesinde üçüncü kişilerce söz konusu sosyal medya sitesi üzerinden tescilli markaların ürünlerinin üretildiğinin ve satışa arz edildiğinin saptandığına, bu hususa ilişkin ekran görüntüleri ve noter e-tespit tutanakları ile bahsi geçen web sitesinde taklit ürünlerin satışa sunulduğunun ortaya konulduğuna, marka hakkına tecavüz edildiğinin bilirkişi raporu ile sabit olduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,