Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/153 K.2023/3306

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/566 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na (2918 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/31527 Esas, 2020/580 Karar sayılı ilâmıyla; eksik kovuşturma ile hüküm kurulması, tekerrür hükümleri bakımından hatalı uygulama ile seçenek yaptırımlar bakımından gösterilen uygulama maddesindeki hatalar nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/128 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'u 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyet kararını kabul etmediğine, hiç kimseden para almadığına, para karşılığı herhangi bir iş yapmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Emniyet görevlileri tarafından yapılan denetimler kapsamında, restorana gelen müşterilere ait araçların sanık tarafından ücret karşılığında teslim alındığı ve cadde üzerine park edildiğinin tespit edildiğine dair tutanak tanzim edilmiştir.

2.Sanık bozma öncesinde alınan savunmalarında restoranda vale olarak çalıştığını, gelen müşterilere ait araçları 160 metre ileride bulunan iş yerine ait otoparka bıraktığını beyan etmiştir.

3.Tutanak tanığı alınan beyanlarında, tutanağın doğru olduğunu, ihbar üzerine olay yerine gittiklerini ve sanığın usulsüz olarak park ücreti aldıklarını görmeseler bu şekilde tutanak tanzim etmeyeceklerini beyan etmiştir.

4.Tanık İsmail Anlı, suç tarihinde sanığında vale olarak çalıştığı iş yerinde muhasebe bölümünde işçi olarak çalıştığını, sanığın, iş yerine gelen müşterilerin araçlarını anlaşmalı otopaklara, bu otoparklarda yer yok ise uygun bir yere park edip çıkışta araçları müşterilere teslim etmekte olduğunu, bu işlem karşılığında sanığın ücret talep etmediğini, verilen bahşişleri aldığını beyan etmiştir.

5.Bozma uyarınca sanık ve tanık İsmail' e ait SGK kayıtlarının celp edildiği anlaşılmış, sanığın suç tarihinde savunmasında belirtmiş olduğu iş yerinde çalıştığına dair kayıt bulunmadığı, tanık İsmail'in ise belirtilen işletmede suç tarihinden sonra 22.05.2015 tarihinde çalışmaya başladığı görülmüştür.

6.Yine bozma uyarınca sanık savunmasında geçen işletmenin yetkilileri tespit edilmiş, ... tanık sıfatı ile alınan beyanlarında, restorantın 400 metre ilerisinde itfaiyenin yanında oto yıkama ve otopark olarak kullanılan bir yerin olduğunu, kendi işletmeleri ile aynı sokakta bulunan diğer restoranlara gelen müşterilen arabalarını o otoparka ücret karşılığında çekenlerin olduğunu, sanığı iş yerine ait olan mahalleden tanıdığını, sanığın, olay tarihinde restorana gelen bir müşterinin arabasını otoparka çekerken, devriye ekipleri tarafından durdurulmuş olduğunu, sanığın ise sahibi olduğu işletmede çalıştığını söylemiş olduğunu,

sanık ile aralarında herhangi bir iş sözleşmesi olmadığını, SGK'lı çalışanı olmadığını, işletmeye ait herhangi bir otoparkın bulunmadığını, gelen müşterilerin araçlarını nereye park ettiklerini bilmediğini ifade etmiştir.

IV.GEREKÇE

Kendine özgü bir otoparkı bulunmayan ve etrafında araç park etmek için boş yer bulmanın zorluk arz ettiği merkezi bir bölgede faaliyet gösteren balık restoranına gelen müşterilere rızaları dahilinde vale hizmeti vermek, bu bağlamda restorana gelen müşterilerin istekleri halinde motorlu araçlarını restoran girişinde teslim alarak, bu araçları restoran yakınlarında bulduğu boş yerlere park etmekten ibaret olan sanığın eyleminde; 2918 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan ''yetkisi olmadan otopark ücreti alma'' suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/128 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,