Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15536 K.2025/3723

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, şikâyetçiler vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1. maddesinde düzenlenen suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete tâbi olup, şikâyetçi şirketlerin yetkilileri tarafından ... irtibat bürosu yetkilisi ...’e verilen asıl vekâletnamelerde "Bir gümrük davasını ya da diğer davaları takip etme anlaşması vaka bazında mektup, telefaks veya e-posta iletişimi ile yapılacaktır." şeklindeki kısıtlamalar bulunmasına rağmen, şikâyetçiler vekilinin sanık hakkında şikâyet hakkının kullanılması amacıyla ve şikâyet tarihini kapsar şekilde marka hakkı sahibi firmaların yetkilileri tarafından kendilerine verilmiş izin içeren mektup, telefaks veya elektronik posta iletisi aslını veya tercümesinin onaylı örneklerini dosyaya ibraz edemediği anlaşıldığından,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkı ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan şikâyetçiler vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,