Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15552 K.2025/13076

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli 2018/9 42... /1521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/452 Esas, 2021/1928 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin beraate ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın üzerine atılı işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; suça konu yerin orman olduğunu bilmediğine, yapı kayıt belgesi olduğuna, hapis cezasının hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1.Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hususu,

2.Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki yapının 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/3. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hak yoksunluğuna ilişkin paragrafının çıkartılması ve hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğinde bulunan yapının sayılı Kanun'un 93/3. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,