Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15755 K.2023/11531

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2014 tarihli ve 2012/75 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 9 ...

20 gün hapis ve 100 gün karşılığı 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2018/11864 Esas, 2021/2871 Karar sayılı ilâmıyla; "...1.

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ...

1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/191 Esas ve 2009/247 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 12/11/2012, incelemeye konu sanığın üzerine atılı suç tarihinin ise 11/04/2012 olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nun 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

4. Sanık ...'in, kaçak sigaraların naklinde kullanılan aracı ruhsat sahibi olan ...'nın babası ...'dan emaneten aldığını beyan ettiği cihetle, dava konusu eşyanın taşıma aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, yine araç ve eşyanın değeri itibariyle aracın müsaderesinin TCK'nun 54/3. maddesi gereğince işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı gibi hakkaniyete de aykırılık oluşturmayacağı anlaşılmakla;

sigaraların taşınmasında kullanılan 38 ZS 745 plakalı aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olup olmadığı hususunun tespiti bakımından ruhsat sahibi ... ve sanığın ifadesinde belirttiği ... isimli şahısların beyanları alınarak, ... niyetli üçüncü kişiye ait olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle aracın iadesine ya da müsaderesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

5. Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü ve birinci fıkraları uyarınca erteli 1 yıl 9 ...

20 gün hapis ve 100 gün karşılığı 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, kendisinin sadece şoförlük yaptığına, beraat veya düşme kararı verilmesi gerektiğine, yeterince araştırma yapılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için zararın giderilmesi koşulunun aranmadığına, yüksek miktarda vekâlet ücretine hükmedildiğine ve eksik inceleme sonucunda verilen hukuka aykırı kararın re'sen gözetilecek nedenlerle bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 02.30 sıralarında kolluk kuvvetlerinin devriye görevi esnasında, sanığın sevk ve idaresindeki 38 ZS 745 plakalı araca "Dur" ihtarında bulunulduğu, aracın durmayarak Erzurum istikametine ... devam ettiği, aracın takibine başlandığı ve önü kesilmek suretiyle durdurulduğu, Cumhuriyet savcısı tarafından saat 03.00 ile 04.00 arası için gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle verilen yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, araç içerisinde toplam 1596 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. 3.Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun şekilde ihtarat yapılmadığı, bozma üzerine yargılama aşamasında ise indirim oranı 1/3 olarak bildirilerek ihtarat yapıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, 2.Sanık hakkındaki hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde taksit aralığı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR