KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/16176 E., 2025/4820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/537 E., 2022/358 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin süreden reddi
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Dairemizin 02.03.2023 tarihli ve 2022/15421 Esas, 2023/1931 Karar sayılı tevdii kararı üzerine yapılan araştırma sonucuna göre, sanık müdafiin 12.06.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi içerisinde 15.06.2022 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında Tebliğname'nin temyiz isteminin süre yönünden reddi istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunan hâl kapsamında verilen yazılı arama emri uyarınca, sanığın kiraladığı depoda yapılan aramada, muhtelif markalarda toplam 17.020 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;
Ele geçen kaçak ve bandrolsüz sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olması, sanığın alınan savunmalarında suçunu ikrar etmesi ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Bozma ilamı öncesi verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/16176, K. 2025/4820, 7 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama