Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17637 K.2023/11633

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 tarihli ve 2013/2126 Esas, 2014/628 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6

... hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/14247 Esas, 2020/4701 Karar sayılı ilâmıyla;

''Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2020/565 Esas, 2023/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ve kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; olay yeri tespit tutanağı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk tarafından yapılan devriye görevi sırasında durumundan şüphelenilen ve elinde siyah çanta bulunan sanığa çantada ne olduğu sorulduğunda sigara olduğunu beyan etmesi üzerine çanta açtırılarak 50 karton kaçak sigara olduğu görülmüştür.

2.Sanık savunmalarında ailesiyle içmek için satın aldığını beyan etmiştir.

3.Suç tarihi itibarıyla Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/2152 Değişik İş sayılı arama kararı dosyada mevcut olup, suça konu yere ilişkin olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde.

Karasoku mahallesinde şüphe üzerine durdurulan sanığın çantasında 50 karton sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı buna göre yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ayrıca sigaraların sanığın elindeki siyah çanta içinde bulunması, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında suçu kabul etmemesi,

dosyada mevcut önleme arama kararının kaçak sigaraların ele geçirildiği mahalleye ilişkin olmaması nedeniyle beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2020/565 Esas, 2023/395 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,