Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17670 K.2024/4792

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, usulüne uygun olarak yapılan aramalarda suç tarihi 30.09.2014 olan birleşen dava dosyasında sanığa ait depoda toplam 6330 adet; suç tarihi 25.09.2013 olan asıl dava dosyasında ise, sanığa ait ... adlı iş yerinde 6 adet korsan basım ve bandrolsüz kitap ele geçirilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin onüçüncü ve 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Ele geçirilen kitaplar hakkında, katılan vekili tarafından kanunî süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya elverişli hukuken geçerli belgelerin sunulduğu görülmüştür.

Suça konu kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Sanık birleşen dava dosyasındaki savunmasında, suç tarihinde iş yerinde olmadığını ve ele geçen kitaplarla ilgisinin olmadığını; asıl dava dosyasındaki savunmasında ise, ele geçen kitapların orijinal olup üzerlerindeki bandrollerin düşmüş olduğunu beyan etmiştir.

Birleşen dava dosyasında Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/33485 Esas, 2020/2781 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesinin akabinde uyarlama yargılaması sonucu İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli, 2022/202 Esas ve 2022/336 Karar sayılı dosyasından verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis ve 4.920,00 TL adlî para cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün kesinleşen cezanın mahsubuna ilişkin bendinde yer alan "... mahsup edilerek infazın 1 yıl 15 gün hapis ve 4.920 tl adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "mahsubuna'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,