Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17849 K.2025/9623

Yapılan ön incelemede. Firar suçuna yönelik verilen kararın niteliği itibarıyla temyiz edilemez olduğu, silahla kasten yaralama ve hizmete mahsus eşyayı kasten tahrip ve kaybetme suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hakkının ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Iğdır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2018/179 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, silahlı firar suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66/2-a-b, 5237 sayılı Kanun'un 62/1,

53 ve 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hizmete mahsus askeri eşyayı kasten tahrip ve terk etme suçundan 1632 sayılı Kanun'un 130/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53 ve 51 maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2020/1450 Esas, 2023/2807 Karar sayılı kararı ile hizmete mahsus askeri eşyayı kasten tahrip ve terk etme, tahribatı mucip üste fiilen taarruz ve silahlı kasten yaralama suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine, firar suçundan kurulan ilk derece mahkemesi hükmünün bozularak, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri, sanığın katılanın onbaşı olduğunu bilip bilmediği hususunda bir araştırma yapılmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın eyleminin meşru müdafaa sınırlarında olup hakkında beraat kararı verilmesi aksi kanaat hasıl olduğunda da ilk haksız hareketin katılandan kaynaklanmaası nedeniyle haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, olayda Askeri Ceza Kanunu'na ilişkin hükümlerin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçuna yönelik; ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.03.2019 tarihli ve 2019/258 sayılı raporu ile katılan ... 'da tibia açık parçalı kırığı, damar-sinir yaralanmalarına neden olarak sağ alt ekstremitesinde diz altı amputasyonla sonuçlanan ateşli silah yaralanmasının kişinin yaşamını hayati tehlikeye sokan bir durum olduğu, BTM ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır

5. Derecede etkileyecek nitelikte olduğu, kişinin duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu yönünde görüş bildirildiği, tahribat teriminin neyi ifa ettiği konusunda Kanun'da açıklık bulunmamakla birlikte.

(Kapatılan) Askerî Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarında; mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/2-3 maddesi ile, 5237 sayılı Kanun'un neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu düzenleyen 87/1-2 maddesinde düzenlenen hallerin tahribat olarak kabul edildiği ve katılan ... 'da meydana gelen yaralanmanın tahribatı mucip niteliğinde ve olay tarihinde sanığın üstü konumunda onbaşı olduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafilerin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Firar suçuna ilişkin verilen bozma kararı yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesinde yer alan "Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir." hükmü karşısında firar suçundan verilen kararın niteliği itibarıyla temyizi mümkün olmadığından sanık müdafilerin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Silahla kasten yaralama ve hizmete mahsus askeri eşyayı kasten tahrip ve terk etme suçlarından verilen kararlar yönünden.

Hükmolunan cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafilerin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçundan verilen karar yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Iğdır