Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17860 K.2025/8803

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteminin Münhasıran Suça Konu Eşyanın Müsaderesine İlişkin Olduğu Anlaşılmakla; Anılan Kurum Vekili ile Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1. Dava konusu kaçak eşyanın miktarına göre sanık hakkında temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğu, dosya kapsamında sanık tarafından etkin pişmanlık kapsamında ödeme yapılmadığı ve suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin normal değerde olduğu gözetilerek, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607

sayılı Kanun) ile sonradan yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle denetime imkan verecek şekilde lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, lehe kanunun belirlenmesinde denetime imkan vermeyecek şekilde yetersiz karşılaştırma yapılarak hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de,

1. Sanık hakkında mahkemece 06.03.2014 tarihli ve 2013/439 Esas, 2014/144 Karar sayılı kararı ile neticeten "2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası" ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sanık ... katılan ... İdaresi vekili tarafından temyiz edildiği, katılan kurumun temyizinin münhasıran nakil vasıtasına yönelik olduğu ve Dairemizin 17.05.2021 tarihli ve 2019/12247 Esas, 2021/5330 Karar sayılı ilâmı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, sanık aleyhine temyiz bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son cümlesi uyarınca kazanılmış hakkı gereği cezasının "2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşya hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiştir.