Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18083 K.2024/5775

Sanık hakkında 16.03.2022 tarihli iddianame ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılamasında İzmir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/722 Esas, 2022/2207 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin itirazının reddi ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 94660652-105-35-6921-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93890 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93890 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Anayasa Mahkemesinin 20/07/2022 tarihli ve 2021/121 esas, 2022/88 sayılı kararında yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolunun açık olduğunu düzenleyen kural; bu kanun yoluna başvuranların iddia ve delillerinin dikkate alınmasında, çatışan menfaatlerin dengelenmesinde, temel hak ve özgürlüklere yapılan müdahalenin demokratik toplum düzeninin gereklerine uygunluğunun ve ölçülülüğünün belirlenebilmesinde belirli ve etkili bir denetim yolu öngörmemektedir.

Bu durum temel hak ve özgürlüklere yapılan müdahalelerin giderilmesinde ve kamu gücünü kullananların keyfi davranışlarının önüne geçilmesinde bireye tanınmış olan yetkili makama başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkını ihlal etmektedir. Nitekim kuralın anılan hususları karşılayacak şekilde uygulanamadığı da görülmektedir. Doğrudan temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılması rejimi ile ilgili olan bu tür bir muhakemenin yokluğu etkili başvuru hakkıyla bağdaşmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle kural Anayasa'nın 40. maddesine aykırıdır ve iptali gerekir......04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesine 6/12/2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun'un

23. Maddesiyle eklenen (12) numaralı fıkranın Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" şeklindeki açıklamalar karşısında; mahkemelerce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle merciince denetlenirken sadece kanunda yer alan objektif koşulların var olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılmasının Anayasa'nın 40. maddesinde yer alan "Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir." hükmüne aykırılık teşkil edeceği gözetildiğinde.

İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince itiraz üzerine incelemeye konu mahkeme kararı hem usul hem de esastan incelenerek bu hususta bir karar verilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazların incelenmesi ile talebe konu itirazın reddine ilişkin kararın verildiği, İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/1041 Değişik İş sayılı kararının incelenmesinde, itirazların dosya kapsamına göre ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunması nedeniyle reddine karar verildiği görülmekle; isteme gerekçe gösterilen Anayasa Mahkemesinin iptal kararının 23.09.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlandığı ve yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verildiği, isteme konu merci kararının verildiği 09.12.2022 tarihinde yürürlükte bulunmadığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazların usulüne uygun incelendiği anlaşılmış olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR