Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18256 K.2025/9795

Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarih ve 2015/1024 Esas, 2016/237 Karar sayılı hükmü ile mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ... ve ...'in temyiz taleplerinin yanı sıra sanık ...'ın beraat hükmüne yönelik de katılan ... İdaresi vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin bulunduğu anlaşılmakla; 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile eklenen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) geçici 12. maddesi gereği temyiz taleplerine konu edilen hükmün iade edilemeyecek bir hüküm olması karşısında, Mahkemenin 20.09.2021 tarih ve 2020/511 Esas, 2021/1553 Karar sayılı kararı yok hükmünde kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanık ... hakkındaki beraat hükmüne ilişkin sınırlı temyiz isteminde bulunulduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Katılan Vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İstemlerine Yönelik Yapılan İncelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II.Sanıklar ... ile Kadri Tüzer Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine İlişkin Yapılan İncelemede; A.Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Yapılan İncelemede;

16.09.2015 tarihli olay tutanağına göre, "Karadağ Hırdavat ve Askeri Malzeme" isimli işyerinde sanık ...'ın huzurunda yapılan aramada 342 paket kaçak ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği, ayrıca 13.11.2015 tarihli olay tutanağına göre; sanık ...'in kendisinin işlettiğini beyan ettiği aynı işyerinde, sanık ...'in huzurunda yapılan aramada 99 paket kaçak ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği olaylarda;

sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, işyerini 7-8 ay önce kapattığını, daha sonra sanık ...’in işyerini açıp işletmeye başladığını, söz konusu işyeri ve suça konu sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi ve arama yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması ve sanık ...'in de savunmayı doğrulaması ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

B.Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Yapılan İncelemede; Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, işyerinde ele geçirilen kaçak sigaraların marka, miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık ... tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına

kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında,

yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Kanun'un 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması, yine 3/23. fıkrasının da uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan 5607 sayılı Kanun'un 3/18. madde ve fıkrası uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.