Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18506 K.2024/4503

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katlan vekilinin temyiz sebepleri; dosyada mevcut deliller uyarınca sanığın eyleminin sabit olduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, tutanak içeriğine göre, suça konu ürünlerin kamuya açık alanda iş yeri içerisinde tespit edildiğine, beraat kararının gerekçesinin yerleşik Yargıtay uygulamasına aykırılık teşkil ettiğine, emsal kararlar uyarınca, arama tanıkları hususunda, somut olayın özelliklerine göre değerlendirme yapılması gerektiğine, salt arama tanıklarının eksikliği nedeni ile verilen beraat kararlarının bozulduğuna, dosyadaki tek delilin arama tutanağı da olmadığına,

şikâyet dilekçesi ekinde satış fişi olduğu gibi ürünlerin iş yerinde tespit edildiğine ilişkin sanığın açık ikrarının bulunduğuna, tutanağın sanığın oğlu tarafından hiç bir ihtirazi kayıt konulmadan imzalandığına, dosya kapsamı uyarınca sanığın suçunun sabit olduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile ... isimli iş yeri hakkında, hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

Erzurum 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/4888 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde yapılan aramada, iş yerinin giriş kısımın karşısında asılı vaziyette 1 takım (şort ve tişört) çocuk formasına el konulmuştur.

Sanık hakkında 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun 30/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; iş yerini çocukları için açtığını, konfeksiyon ürünleri satıldığını, kendisi ve oğullarının, ürünlerin satışının yasak olduğunu bilmediklerinden, toptancı tarafından hediye olarak verilen ürünleri dükkâna koyduklarını, hediye olan ürünlerin 6 adet olduğunu, bunların 3 tanesini kendilerinin kullandığını, geri kalan 3 ürünün dükkânda bulunduğunu, 3 ürünün dükkânda yakalandığını, ifade tarihi itibarı ile dükkânı işletmediklerini beyan etmiştir.

Dosyada mevcut 16.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünlerin orjinal ürün olmadıkları ve katılana ait markanın ürünler üzerinde kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm sanık tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ''...CMK'nun 119/4. maddesinde Cumhuriyet Savcısı hazır olmaksızın konut, iş yeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşularından iki kişinin bulundurulması gerektiğinin belirtildiği, aynı Kanunun 206/2-a maddesinde ise; kanuna aykırı olarak elde edilen delillerin reddedileceği belirtilmiş olup incelemeye konu olayda, Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 06.07.2017 tarih ve 2017/4888 D.

İş sayılı kararı ile sanığın iş yerinde arama yapılmasına karar verilmesinin ardından kolluk görevlileri tarafından yapılan arama işlemine Cumhuriyet Savcısının katılmadığı, arama işlemi sırasında CMK.nun 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşularından iki kişinin bulunması gerekmekte olup, yapılan aramada iş yeri yetkilisi dışında başkaca bir kimsenin arama sırasında hazır olmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 gün, 2013/464 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere bu şekilde yapılan aramanın kanuna uygun olmadığı ve bu arama sonucunda elde edilen delilin CMK'nun 206/2-a maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiği ve hükme esas alınamayacağı gözetilerek, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kanuna aykırı ele geçirilen eşya dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından,

atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde CMK'nun 119/4, 206/2-a ve 217. maddelerine aykırı olarak sanığın mahkumiyet kararı verilmesi ...'' yönündeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan beraatına karar verilmiştir.

Temyiz davasına konu olayda, Kanun'a uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, yapılan işlemlere yönelik sanık tarafından ileri sürülen bir itirazın olmadığı, herhangi bir hak ihlaline neden olunmadan yapılan arama sonunda ele geçen delillerin, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin bulundurulmaması suretiyle şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle “hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil” olduklarından söz edilemeyeceği, kaldı ki, arama tutanağına göre;

ele geçen ürünlerin iş yerinin giriş kısmının karşısında asılı vaziyette bir başka anlatım ile umuma açık alanda ele geçtiği gibi, ele geçen eşyanın kendisine ait iş yerinde bulunduğuna yönelik sanığın tevilli ikrarının da mevcut olması karşısında; tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle kararın BOZULMASINA,