Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18785 K.2025/7285

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanık hakkında dosya kapsamına göre takdir edilen temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3/1. ve 61. maddeleri uyarınca hakça oranda teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 24.05.2013-25.05.2013 ve 17.03.2014-18.03.2014 tarihlerinde atılı suç nedeniyle gözaltına alındığının anlaşılması karşısında gözaltında geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca verilen ceza süresinden mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde netice hapis cezası doğru belirlenmiş olmakla birlikte 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/10. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılırken hapis cezasının "1 yıl 15 ay hapis cezası" yerine "2 yıl 3 ay hapis cezası" olarak belirlenmesi,

Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2013/775 Esas, 2014/1411 Karar sayılı kararıyla sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak gereği cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve bozma ilâmı öncesi verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında,

bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden sanıktan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün 1. maddesinin ikinci bendinde yer alan "2 YIL 3 AY HAPİS" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 YIL 15 AY HAPİS" ibaresinin eklenmesi, hükmün 1. maddesinin sekizinci bendinden sonra gelmek üzere hükme "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak gereği sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına," bendinin eklenmesi,