Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1901 K.2024/8084

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, suç kastının bulunmadığına, zararın giderildiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden sanığın işlettiği ... Market isimli iş yerinde gerçekleştirilen aramada 120 paket kaçak sigara ele geçtiği belirlenmiştir. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, aynı Kanun'un 3/5-10-18. maddeleri uygulanırken ek savunma hakkı tanındığı tespit edilmiştir.

Sanık savunmalarında, suça konu kaçak sigaraları satmadığını beyan etmiştir.Bozma sonrası sanık kendisine bildirilen kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödememiştir.

Sanıktan ticari miktarda ve mahiyette kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olduğu ve mahkemece de bu yönde değerlendirme yapılarak cezada 2/3 oranında indirim uygulandığı belirtildiği halde, ilgili indirim maddesi uygulanırken cezanın ''1 yıl hapis ve 2 gün adli para cezası yerine ''2 yıl hapis ve 2 gün adli para cezası'' olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanığın tekerrüre esas adlî sicil kaydının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren (7423 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22 maddesinin "3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek) 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

gözetilerek sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrada sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği, adli para cezası için anılan kanunun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanık hakkında anılan kanunun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

4.Ele geçen kaçak eşyanın tamamı hakkında, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR