KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/19681 E., 2024/12066 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/429 Esas, 2022/340 Karar
- Şikayetçi
- Gümrük İdaresi
- Suç
- 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî bozma
Karar Metni
523 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Katılan ... vekili ile sanık ...'un temyiz istemleri yönünden; Sanıklar hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I- Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu
davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II- Katılan ... Vekili ile Sanık ...'un Temyiz İstemleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1.15.02.2013 tarihinde sanıklarda 525 karton kaçak sigara ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların üzerine atılı tek eylem olmasına rağmen sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi gereği artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
2. İki sanık hakkında hüküm kurulduğu halde hüküm fıkralarında tek sanıktan bahsedilerek çelişkiye neden olunması,
3.İddianamede müsaderesi talep edilmeyen nakil aracı hakkında değerlendirme yapılarak iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle katılan ... vekili ile sanık ...'un temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 2 numaralı bendinden "sanığın" ibaresi çıkartılarak yerine "sanıkların" ibaresinin eklenmesi, 3 numaralı bendinden "sanığa" ibaresi çıkartılarak yerine "sanıklara" ibaresinin eklenmesi, 5 numaralı bendinin tamamen hükümden çıkartılması,
7 numaralı bendinde yer alan "sanığın" ve "1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri çıkartılarak yerine "sanıkların" ve "1 yıl 3 ay hapis cezası ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin eklenmesi, 8 numaralı bendinden "sanığa" ibaresi çıkartılarak yerine "sanıklara" ibaresinin eklenmesi, 9 numaralı bendinden "sanık" ibaresi çıkartılarak yerine "sanıklar" ibaresinin eklenmesi, 11 numaralı bendinden "sanığın" ibaresi çıkartılarak yerine "sanıkların" ibaresinin eklenmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/19681, K. 2024/12066, 23 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama