Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/19930 K.2024/4829

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 3/5 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2013 tarihli ve 2012/481 Esas, 2013/1070 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 20.10.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hükmün açıklanarak sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine,

açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasıyla yetinilmesi gerekirken yasal değişiklikler nazara alınarak yeniden farklı bir hüküm kurulduğundan bahisle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/4364 Esas, 2022/619 Karar sayılı kararı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonunda, hükmün açıklanarak Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/1030 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22-son cümle, 5/2-a, 5237

sayılı Kanun'un 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve 2023/115482 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115482 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13/03/2023 tarihli ve 2022/8539 esas, 2023/2051 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek sanık hakkında açıklanması gereken Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2013 tarihli kararı yerine,

aynı suçtan inceleme dışı sanık ... hakkında anılan Mahkemece verilen 30/09/2020 tarihli ve 2020/425 esas, 2020/473 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanıp, yeniden hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2.Suç tarihi itibarıyla atılı suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna hem Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2013 tarihli ve 2012/481 Esas, 2013/1070 Karar sayılı kararının hem de Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/297 Esas, 2022/1030 Karar sayılı kararının tebliğ edilmediği ve hükmün kesinleşmediği, bu nedenle henüz kesinleşmediği belirlenen hükmün olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,