Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2221 K.2025/15744

Sanığın temyiz isteği yönünden; sanığa usulüne uygun olarak 08.04.2022 tarihinde tebliğ edilen kararı, sanığın yasal süreden sonra 18.04.2022 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanığın Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanığa usûlüne uygun şekilde 08.04.2022 tarihinde tebliğ edilen karara karşı sanık tarafından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı

anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 05.01.2022 tarihinde yakalama müzekkerinde belirtilen etkin pişmanlık ihtarı okunan sanığın ödeme gücünün bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kazanılmış hakkına ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği infazın 2 yıl 11 ay hapis ve 70.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine neticeten 2 yıl 11 ay hapis ve 70.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.