Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2748 K.2025/2293

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyaların yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. madde ve fıkrasına, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, takdiri indirim maddesi uygulanan ve gümrüklenmiş değerlerin iki katı tutarını ödeyerek kurum zararını da gideren sanık hakkında yazılı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmaması,

Kabule göre de, 1. 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olduğu halde, sanık hakkında cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

2. Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesinde yer alan ihtarata yer verildiği halde, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, bozmayı gerektirmiştir.