Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/2834 K.2025/2339

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde; kolluk görevlilerince devriye görevi sırasında şüphe üzerine durdurulan aracın arka koltuklarında kolilerin görülmesi üzerine, temyiz dışı sanık ...'un arka koltuklarda ve bagajda bulunan kolilerin içerisindeki kaçak sigaraları rızaen teslim ettiği olayda, suça konu kaçak eşyanın yakalanış şekli, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediği gözetilerek,suça konu eşyanın ele geçirilmesine dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi,

gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38/6. fıkrası da “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a bendi, 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri,

ayrıca eylemi sübuta götürebilecek başkaca bir delilin dosyada bulunmaması karşısında, hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.