Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/3224 K.2023/9392

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın sanığın bildirmiş olduğu adresine çıkartıldığı,

adreste kimse bulunmaması sebebiyle mahalle muhtarına tebliğ edilip 2 No'lu haber kağıdının kapısına yapıştırıldığı ve en yakın komşusu ...

Bingöl'e haber verildiği, ancak tabligat şerhinde tebliğ sırasında hazır olan komşunun imzasının bulunmadığı ve imzadan imtina ettiğine dair şerhin de bulunmadığı, bu suretle sanığa yapılan tebligatın Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesine aykırı olup usulüne uygun olmadığı, bu nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2012/285 Esas, 2013/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesi 50 nci maddesi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 10 ... hapis cezasından çevrilen 6.000 TL ve doğrudan verilen 10.000 TL gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

ele geçirilen kaçak eşyaların Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 tarih ve 2012/79 Esas, 2012/877 Karar sayılı kararı ile müsadere edilmesi sebebiyle kaçak eşyaların müsaderesi hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin 04.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan lehe değişiklikler sebebiyle mahkemesince 12.02.2021 tarihinde uyarlama yargılaması yapılmış ve ek kararla önceki hükmün iptaline ve 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 3 ... 10 gün hapis cezasından çevrilen 2.000 TL ve doğrudan verilen 3.320 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi 11.08.2022 tarihli ek kararı ile 12.02.2013 tarihli ve 2012/285 Esas, 2013/75 Karar sayılı karar ile 12.02.2021 tarihli ek kararlara ilişkin kesinleşme şerhlerinin iptaline ve sanığın dosyaya sunmuş olduğu talep dilekçelerinin yasa yolu başvurusu olarak kaydına karar verilerek dosyanın temyiz incelemesi amacıyla Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kendisine gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.02.2013 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2012/285 Esas, 2013/75 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,