Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/454 K.2023/4700

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2013/278 Esas, 2013/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve suç eşyasının müsaderesine karar verildiği, verilen karar 18.11.2013 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde, İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/514 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararı ile 19.08.2015 tarihinde 5833 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname suçundan aynı Kanun'un 61/A maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği erteli 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve suç eşyasının müsaderesine karar verildiği, verilen kararın 16.03.2016 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

3.İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 09.05.2016 tarihli ve 2016/113 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 31.10.2013 tarihli ve 2013/278 Esas, 2013/677 Karar sayılı ilamında verilen hükmün açıklanmasına karar verildiği,

iş bu karara karşı sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2021/2799 Esas, 2021/5441 Karar sayılı ilâmıyla ''...Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1.maddesinde düzenlenen Marka Hakkına Tecavüz suçu olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, TCK'nin 2/1. ve 7/2. madde hükümleri de gözetilip,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi lüzumu ...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İhbara konu İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/514 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararının uyarlaması yapılarak İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/267 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararı ile uzlaşmanın gerçekleşmemesi nedeniyle verilen cezanın aynen infazına karar verildiği, anılan kararın 10.01.2022 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

5.İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/347 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2013/278 Esas, 2013/677 Karar sayılı kararında verilen hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği 10 ... hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suç eşyasının müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair dosyada yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 12.12.2012 tarihinde Donpedro adlı işyerinde bandrolsüz CD-DVD satışı yapıldığına dair ihbar üzerine, İstanbul 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/571 Değişik İş sayı arama

kararına istinaden yapılan aramada, 30 adet film DVD'si ile 25 adet çizgi film DVD'si ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.6 aylık süre içerisinde, hak sahipliğini ispatlamaya yönelik belgelerin dosyaya sunulmadığı anlaşılmıştır.

3.18.03.2013 tarihli bilirkişi raporu dosya arasında mevcuttur.

4.Sanığın aşamalardaki savunmasında, üzerine atılı olan suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 ncu maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak ve hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/347 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,