Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/5644 K.2024/5039

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, her ne kadar sanık 24.09.2021 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 06.10.2021 tarihinde temyiz etmiş ise de, Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yanıltıldığı ve bu yanıltmadan yararlanacağı kabul edildiğinden, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sigaraları ailesi ile birlikte içmek amacıyla aldığına, ticari kastı olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ... karşısındaki boş arazide içi dolu siyah poşetlerin bulunduğu yönündeki ihbar üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlileri tarafından gümrüklenmiş değeri 13.007,69 TL olan 194 karton sigara muhafaza altına alınmış, çadırkentte yapılan araştırmada sigaraların sanığa ait olduğu belirlenmiş ve sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, sigaraları arkadaşları arasında dağıtmak amacıyla aldıklarını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanığa ait olduğu poşetler içerisinde ticari miktar ve mahiyette sigaraların ele geçirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suça konu eşyanın tamamının müsaderesi gerekirken yalnızca adli emanete alınanların müsaderesine karar verilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

III. KARAR