Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/619 K.2023/2026

Boz'un aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Manisa

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/543 Karar sayılı kararı itiraz edilmeksizin 22.12.2021 tarihinde kesinleşmiştir. Manisa

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/543 Karar sayılı kararının kesinleşmesinin ardından katılan Orman İdaresi vekilinin 26.01.2022 havale tarihli dilekçesi ile bahsedilen dosyada suça konu yerde bulunan yapı ve ağaçların müsaderesi hususunda karar verilmediği, 5271 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesi gereği talepte bulunma zorunluluğu doğduğu gerekçesi ile yapı ve ağaçların müsaderesi talep edilmiştir. Manisa

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/543 Karar sayılı ek kararı ile katılan vekilinin talebinin kabulüne, 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince suça konu yerdeki yapılar, tel çitler ve ağaçların müsaderesine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde karar verilmiştir. Manisa

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/543 Karar sayılı ek kararına sanık müdafiinin itirazı üzerine Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/40 Değişik İş sayılı kararı ile sanık müdafiinin itirazlarının reddine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde kesin olmak üzere karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/144569 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2023 tarihli ve KYB-2022/144569 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, katılan kurum vekili tarafından talepte bulunulması üzerine Manisa

8. Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılmaksızın, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 27/01/2022 tarihli ek karar ile müsadere kararı verilmiş ise de, ..."5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256/1. maddesinde "(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.", 257. maddesinde "(1) 256 ncı maddeye göre verilmesi gereken kararlar, duruşmalı olarak verilir.

(2) Müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır. Bu kişiler, sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler.

(3) Çağrıya uymamaları, işlemin ertelenmesine neden olmaz ve hükmün verilmesini ertelemez." ve 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesinde yer alan "(1) İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur.

Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlâk açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, kamu davası açılmış olup da esasla beraber karar verilmeyen hallerde, müsadere kararının duruşma açılarak verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan "Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet Savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.

Kamu davası açılmış olup da iade edilmesi gereken eşya veya malvarlığı değerleri ile ilgili olarak esasla birlikte bir karar verilmemiş olması durumunda, mahkemece re'sen veya ilgililerin istemi üzerine bunların iadesine karar verilir." ve aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan "256 ncı maddeye göre verilmesi gereken kararlar, duruşmalı olarak verilir.

Müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır.

Bu kişiler, sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler." şeklindeki düzenleme uyarınca, Mahkeme tarafından 5271 sayılı Kanun'un 256 ncı ve 257 nci maddeleri gereği duruşma açılıp, taraflara davanın bildirilmesinden sonra müsadere hususunda bir karar verilmesi gerektiğinden, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Manisa