Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/6774 K.2023/6076

Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/717 Esas, 2022/1164 Karar sayılı kararının katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında 11.04.2016 tarihinde verilen hükmün sanık müdafii ve katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2020/4281 Esas ve 2022/9182 Karar sayılı ilamı ile "Sanıktan ele geçen 91.880 gr sarmalık kıyılmış yerli tütün ile ilgili olarak sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/5-ı ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren aynı Yasanın 6111 sayılı Yasanın 175. maddesi ile değişik 8/5-o maddesinde belirtilen ve idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca

mahkemece sanık hakkında idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olduğu" gerekçesiyle idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilerek hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, mahkemece dosyanın yeniden ele alınıp duruşma açılarak zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, dava konusu eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine dair verilen karar,

hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan dosyanın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,