KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/8370 E., 2025/5827 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/393 E., 2022/599 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
407 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
25.10.2022 tarihli yargılama sonucunda sanığın neticeten 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 750 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, ancak sanık hakkında doğrudan hükmedilen 750 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi gereği netice adlî para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 09.04.2015 tarihli kararda sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, bu kararın
sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağı belirtilmesi gerekirken, Mahkemece sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün takdiri indirim yapılmasına ilişkin bendinden sonra gelmek üzere ''Sanık hakkında hükmedilen 750 gün adlî para cezasının sanığın ekonomik ve kişisel durumu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesine göre günlüğü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 15.000,00 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinin eklenmesine,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/8370, K. 2025/5827, 28 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama