Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/8491 K.2025/13725

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtaratında miktarın doğru bildirilmesi ve sanığın ödeme iradesinin bulunmaması karşısında indirim oranının belirtilmemesi ihtaratı usulsüz hale getirmeyeceğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri somut olaya uygulanarak, belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve

takdiri gerekirken, Mahkemece anılan Kanun maddeleri arasında karşılaştırma yapılmadan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un uyarınca hüküm tesis edilmişse de, hükmolunan ceza miktarının sanığın lehine olduğu anlaşılmakla bu husus sonuca etkili görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 26.03.2014 tarihinde atılı suç nedeniyle gözaltında kaldığının anlaşılması karşısında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 63. maddesi uyarınca verilen ceza süresinden mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Nakil aracının müsaderesi sırasında müsadereye ilişkin maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Suça konu kaçak sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde numune olarak alınıp Gümrük Müdürlüğüne teslim edilen sigaraların müsaderesine karar verilmesi,

3.Katılan ... İdaresi lehine hükmedilen vekâlet ücretinin mahkûm olan sanıklardan eşit olarak alınması yerine hangi sanıktan tahsil edileceği hususunda tereddüt yaratacak şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi,

4.Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, nakil aracının müsaderesine ilişkin (C) bendinde yer alan "TCK 54" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK 54/1" ibaresinin yazılması, eşya müsaderesine ilişkin (E) bendinde yer alan "Soruşturma aşamasında el konularak imha edilenler dışında numune olarak alınıp Erzurum Gümrük Müdürlüğüne teslim edilen" ibaresinin çıkartılarak yerine "Ele geçen" ibaresinin yazılması,

vekâlet ücretine ilişkin (F) bendinde yer alan "sanıktan" ibaresinin çıkartılarak yerine ''sanıklardan eşit olarak'' ibaresinin yazılması, yargılama giderlerine ilişkin (H) bendinde yer alan "...bozma sonrası yapılan 8 adet davetiye gideri 102 TL, bir adet e - tebligat gideri 5,50 TL, 5 adet davetiye gideri 63,45 TL'den oluşan toplam 258,60 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit oranda tahsili ile hazineye irat kaydına," ibaresinin çıkartılarak yerine "yargılama giderinin sanıklardan eşit oranda tahsili ile hazineye irat kaydına, bozma ilâmı sonrası